difin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Difina mirovekî

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Bêvil, poz, lût, kepî,
    organa bênkirinê,
    parçeya leşî ya li ya mirov û candarên din bêna xwe tê re dikişînin û berdidin,
    bêhn dikin tiştan û kilmûşî tê re diavêjin.

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Hevreha kurdiya başûrî divnak, ji zimanên îranî *zefen-/zefer- (dev), hevreha kurmancî dev, avestayî zefen, farisiya kevin defen, pehlewî dehan, farisî دهن (dehen) / دهان (dehan: dev), دم (dem: hilm, henase, bêhn, nefes), soranî ده‌م / dem (dev). Lê herwiha bide ber peyva bi maneya "kêlek" ya hin zimanên samî: erebî دفن (defn), aramî ܕܦܢܐ (defna), îbrî דופן (dṓᵽen) ku mimkin e lê bi ihtimaleke zeîf e ku derbazî kurdî bûbe û bi mecazî yan tabûyî cihê peyva "difin"ê wergirtibe.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]