Here naverokê

rû

Ji Wîkîferhengê, ferhenga kurdî

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • IPA(kilîd): /ˈruː/
  • Deng (Bidlîs): guhdar bikeⓘ(file)
  • Kîtekirin: rû
[biguhêre]
Rûyê jinekê.

rû n

  1. (anatomî) Çav û dev û difin û gep û enî.
  2. Rexê bi ser ve.
    Li rûyê dinyayê. ― li ser dinyayê, li ser axê, ne di bin axê ve
  3. Tişta/ê bi ser tiştekê ve, tişta/ê tiştek di bin ve.
    Rûyê doşekê.
  4. Karakter, xwerist, sirişt, tebîet.
    Rûqayîm. ― bêşerm
  5. Binas, sebeb, sedem, sûc, xeta.
    Bi milyonan kes ji rûyê te dimirin.
    • 1986, Egîdê Xudo, Dê û Dêmarî, Weşanên Nûdem, di 1995 de hate weşandin:
      Ev çend meh bû min û Nîkolay deweta xwe kiribû, lê di ruyê vî şerî de her tişt teribî.
  6. Kêlek, tenişt, rex.
    Me berx bi rû çêm da berve jor alêş dikirin.

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
    Ev sefheya elmas-i ko neqqaşî reqem da
    Ya reb ji çi rû leb bi senaya te kuşayem
    Subhaneke len uhsiye fî şe'nike hemda

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina rû
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rû rû
Îzafe rûyê rûyên
Çemandî rûyî rûyan
Nîşandera çem. wî rûyî wan rûyan
Bangkirin rûyo rûyino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî rûyek rûyin
Îzafe rûyekî rûyine
Çemandî rûyekî rûyinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Hevreha soranî ڕوو (rû), feylî / kelhurî rwî / rî, zazakî ri / rî, farisî روى (rûy) û رخ (rox), farisiya navîn roy, avestayî reoḍe-, hemû ji zimanên îranî. Belkî ji proto-hindûewropî, hevreha heman peyvê bi zimanên slavî, bo nimûne rusî лицо (lico) (lîço) ji ber ku "l" ya proto-hindûewropî di îraniya kevn de bûye "r" (binere "roj" yan "rijandin") çunkî "l" di îraniya kevn de tine bû.

Bide ber

[biguhêre]

Bi zaravayên din

[biguhêre]
  • Zazakî: rî/rîye, rû/rûye

Werger

[biguhêre]