Here naverokê

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
  • IPA(kilîd): /ˈruː/
  • Deng (Bidlîs): guhdar bike(file)
  • Kîtekirin: rû
[biguhêre]
Rûyê jinekê.

 n

  1. (anatomî) Çav û dev û difin û gep û enî.
    • Rûyê lêwik zer bûbû. — (Firat Cewerî (1986), Girtî, Weşanên Nûdem)
    • Awirên hîvê yên xwe ji şevê vedidizin, yên ku ji şermê rûyê xwe ji şevê vedişêrin, dikin ku şev li sîya xwe bilikume. — (Îrfan Amîda (2018), Şevek Şîzofren, Weşanên Lîs, →ISBN, rûpel 5)
  2. Rexê bi ser ve.
    Li rûyê dinyayê.li ser dinyayê, li ser axê, ne di bin axê ve
  3. Tişta/ê bi ser tiştekê ve, tişta/ê tiştek di bin ve.
    Rûyê doşekê.
  4. Karakter, xwerist, sirişt, tebîet.
    Rûqayîm.bêşerm
  5. Binas, sebeb, sedem, sûc, xeta.
    Bi milyonan kes ji rûyê te dimirin.
  6. Kêlek, tenişt, rex.
    Me berx bi çêm da berve jor alêş dikirin.

Ji wêjeya klasîk

[biguhêre]
  • Ev sefheya elmas-i ko neqqaşî reqem da
    Ya reb ji çi leb bi senaya te kuşayem
    Subhaneke len uhsiye fî şe'nike hemda
    — (Melayê Cizîrî (~1640), Dîwan)

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina
Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî
Îzafe yên
Çemandî yan
Nîşandera çem. wan yan
Bangkirin yo yino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî yek yin
Îzafe yekî yine
Çemandî yekî yinan

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Hevreha soranî ڕوو (), feylî / kelhurî rwî / , zazakî ri / , farisî روى (rûy) û رخ (rox), farisiya navîn roy, avestayî reoḍe-, hemû ji zimanên îranî. Belkî ji proto-hindûewropî, hevreha heman peyvê bi zimanên slavî, bo nimûne rusî лицо (lico) (lîço) ji ber ku "l" ya proto-hindûewropî di îraniya kevn de bûye "r" (binere "roj" yan "rijandin") çunkî "l" di îraniya kevn de tine bû.

Bide ber

[biguhêre]

Bi zaravayên din

[biguhêre]
  • Zazakî: rî/rîye, rû/rûye

Werger

[biguhêre]