Here naverokê

sûc

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Bilêvkirin[biguhêre]

Navdêr[biguhêre]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sûc sûc
Îzafe sûcê sûcên
Çemandî sûcî sûcan
Nîşandera çemandî sûcî wan sûcan
Bangkirin sûco sûcino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî sûcek sûcin
Îzafe sûcekî sûcine
Çemandî sûcekî sûcinan

sûc nêr

  1. binas, tawan, guneh, xirabî, xeta, xeletî, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî
  2. sedem, sebeb, semed

Ji wêjeya klasîk[biguhêre]

  • Nê ji me sûc û xeta tên û sîtem
    Lê ji te îhsan û xufran û kerem
     — (Mela Hesenê BateyîMewlûda Kurdî~1720)

Herwiha[biguhêre]

Bide ber[biguhêre]

Bikaranîn[biguhêre]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Etîmolojî[biguhêre]

Ji tirkiya kevn [Peyv?] suç

[biguhêre]

Werger[biguhêre]