enî

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

enî

Wate[biguherîne]

  1. pişka ya pan ya li raserî çavan û li jêrî porrî
  2. bere, cepe, berok, meydana şerrî
  3. bizav, tevgerr, hereket

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Binere herwiha[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha soranî هه‌نیه, farisî پيشانى (pîş-anî: enî), tacikî пешона (pêş-ona: enî), belûçî (h)enîçeg, avestayî einîke- (, serûçav) û eşî- (herdu çav), sanskrîtî anîke- (, ber, pêşî) û अक्षि (ákṣi: çav), hindî आँख (ā̃ṅkh: çav; awir), urdûyî آنکھ (ā̃ṅkh: çav; awir), îrlendiya kevn enech (, serûçav), îzlendî enni (enî), weylsî enep (, serûçav), yûnaniya kevn ὄμμα (omma: çav) û ὤψ (ōps: çav, serûçav), ermenî ակն (akn: çav), inglîzî eye (çav), almanî Auge (çav), swêdî öga (çav), latînî oculus (çav, awir), fransî œil (çav), îtalî occhio (çav), spanî ojo (çav), rûsî око (çav)... hemû ji proto-hindûewropî *h₃ekʷ- (çav, serûçav)

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Çunkî bê emrê ji Adem bû zîhar
Nûr ji eniyê hate piştê bû sitar
Nê ji darê xwarin herdukan şîrîn
(Mewlûda Kurdî ~1470, Mela Hisênê Bateyî)

Werger[biguherîne]