birû

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Birû.

birû nêr

  1. Mûyên li raserî çavan li jêra eniyê.

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *h₃bʰruH-, proto-aryayî *bʰrū-, hevreha brûet ya avestayî, birû ya pehlewî, burî ya zazakî, ئه‌برۆ (ebro) ya soranî, ابرو (ebrû) ya farisî, وروځه (wirûje) ya peştûyî, भ्रू (bhrû) ya sanskrîtî, brow ya inglîzî, Braue ya elmanî, бровь (brovi) ya rusî, ὀφρύς (ofrus) ya yûnaniya kevn...

avestayî: brûet ("birû")
pehlewî: brūg ("birû")
sogdî: br'wkh ("birû")
farisî: ebrû ("birû")
belûçî: burvan ("birû")
kurdî: birû ("birû")
soranî: ebro ("birû")
kîrîbatî: bura ("birû") ...
zazakî: burî ("birû")
sanskrîtî: bhrû ("birû")
yewnanî: ophrus ("birû")
elmanî: Braue ("birû")
inglîzî: brow ("birû") ...

Çavkanî: Horn p.16, Lubotsky | Pokorny: 172

wateya duyem: ji bi- +

Bikaranîn[biguherîne]

Navdêr:

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Rengdêr[biguherîne]

birû

  1. şûm û nesekinî û bêrêz.
    • Kurê Hacî Saîleyê gelkî birû ye.
  2. kesê/a bifedî