belûçî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛluːˈt͡ʃiː/
• Kîtekirin: be·lû·çî

Navdêr

belûçî m

1. (ziman) Zimanek arî (îranî) yê lêzimî kurdî ye û bi taybetî li Pakistanê û Îranê tê peyivîn.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina belûçî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	belûçî	belûçî
Îzafe	belûçiya	belûçiyên
Çemandî	belûçiyê	belûçiyan
Nîşandera çem.	wê belûçiyê	wan belûçiyan
Bangkirin	belûçiyê	belûçiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	belûçiyek	belûçiyin
Îzafe	belûçiyeke	belûçiyine
Çemandî	belûçiyekê	belûçiyinan

Jê

• belûçîtî

Etîmolojî

Ji belûç +‎ -î.

Werger

• Belûçî:بلوچی (baločî)
• Farisî:بلوچی → fa (baločî)
• Fransî: baloutche → fr n
• Îngilîzî: Balochi → en