tebîet

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

tebîet

tebîet

  1. hemû riwek û ajel tiştên din yên jîndar
    • Parastina tebîetê pirr giring e.
  2. çol, derve, cih riwek lê hene
    • Ez ji tebîetê hez dikim, ji bajarran hez nakim.


navdêr, nêr

  1. rewişt, reftar, awayê jiyan û karkirina kesekî
    taybetmendiyên giyanî yên kesekî
    • Siriştê wî li min xweş nayê.

Hevwate[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî طبيعة (ṭebî'et) ku herwiha serekaniya "taybet" ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb': muhr, teb', çap, dews, şûn, şop). Ji heman rehî: metbee, tabi'.

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Pansed mirîd civyan hemî
Fikrîne şêx tebiyetê
73. Xweş dibû bi zikr û siyamê
(Feqiyê Teyran ~1620, Feqiyê Teyran)

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]