tebîet

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

sirişt, xweza, xwerist, natûr

navdêr,

  1. hemû riwek û ajel tiştên din yên jîndar:
    Parastina tebîetê pirr giring e.
  2. çol, derve, cih riwek lê hene:
    Ez ji tebîetê hez dikim, ji bajarran hez nakim.


navdêr, nêr

  1. rewişt, reftar, awayê jiyan û karkirina kesekî
    taybetmendiyên giyanî yên kesekî:
    Siriştê wî li min xweş nayê.

Herwiha[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî طبيعة (ṭebî'et) ku herwiha serekaniya "taybet" ya kurdî ye jî; ji طبع (ṭeb': muhr, teb', çap, dews, şûn, şop). Ji heman rehî: metbee, tabi'.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]