bêhnteng

Kurmancî

Rengdêr

bêhnteng

1. Kesa/ê ku nikare yan jê re dijwar e ku nefesê bikêşe.

   Hevmane: bêhnçik

2. tengijî, bêhedan, bêsebr, bêtehemil, bêsebat, bêsemax, aciz, hêrs, ne bênfireh, ne tolerant
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• bêhinteng
• bênteng
• bihinteng
• bihnteng
• bîhinteng
• bîhnteng
• bînteng

Jê

• bêhnteng bûn (lêker)
• bêhnteng kirin]]
• bêhntengbûn (navdêr)
• bêhntengbûyî (rengdêr)
• bêhntengî (navdêr)
• bêhntengkirin (navdêr)
• bêhntengkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji bêhn +‎ teng.

Werger

• Almanî: ^?stickig → de, ^?angespannt → de
• Farisî: کم صبر, بی صبر → fa
• Fînî: astmaatikko → fi
• Îngilîzî: downhearted → en, upset → en, pursy → en, ^?uptight → en, ^?asthmatic → en, ^?dumpish → en, ^?dumpy → en, ^?mopish → en, ^?muzzy → en, ^?short-winded → en
• Tirkî: asabî, astımlı → tr, sabırsız → tr, sıkkın → tr, sinirli → tr, demewi, ^?hazımsız → tr, ^?içi dar → tr