dih

Ji Wîkîferheng
Here nagîvasyonê Here lêgerînê

Kurdî[biguhêre]

Bilêvkirin[biguhêre]

Hoker[biguhêre]

dih

  1. duhî, duh, do, roja berî îro

Herwiha[biguhêre]

Werger[biguhêre]

Navdêr 1[biguhêre]

dih nêr

  1. (bi taybetî Elbistan) gund

Etîmolojî[biguhêre]

Ji proto-îranî *desyu- (warê dijminan, welatê dijminan), hevreha sanskrîtî desyu- (dijmin), avestayî dexyu- (war, welat), farisiya kevn dehyu-, pehlewî dêh, دێ (dê: gund) ya soranî, dew (gund) ya zazakî û ده (dih: gund) ya farisî

[biguhêre]

Werger[biguhêre]

Navdêr 2[biguhêre]

dih

  1. gidîşên çilû,
    texeyên çilû,
    gurzên çilû yên li ser hev
  • Ev [dih] ew çulî (belgên daran) in yên ku havînê dibirrin û datînin ser hev (dinijinin) daku nerizin û zivistanê wan wek alif didin pezî. Her bi vî şêweyî heliz û giya û alifên din jî ji bo terşî dinijinin. — (Rizgar Kêsteyî di Koma "Zimanê Kurdî" li ser Rûnameyê de, 8/2012)

Herwiha[biguhêre]

Werger[biguhêre]