deve

 Herwiha binêre: devê

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɛˈvɛ/
• Kîtekirin: de·ve

Navdêr

deveyek

deve m

1. (guhandar) Dewarek piştqoz e bi taybetî li beriyan tê bikaranîn bo lêsiwarbûn û barhilgirtinê.

   Hevmane: hêştir

Tewandin

Tewandina deve

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	deve	deve
Îzafe	deveya deva	deveyên devên
Çemandî	deveyê devê	deveyan devan
Nîşandera çem.	wê deveyê wê devê	wan deveyan wan devan
Bangkirin	deveyê devê	deveyino devino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	deveyek devek	deveyin devin
Îzafe	deveyeke deveke	deveyine devine
Çemandî	deveyekê devekê	deveyinan devinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ده‌ڤه

Formên alternatîv

• deveh

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Proto-tirkî
*tebe
hêştir

Osmanî
دوه (deve)
hêştirdeyn.

Kurmancî
deve

Deyn ji osmanî دوه (deve, “hêştir”), mîrasmayî ji proto-tirkî *tebe (“hêştir”). Hevreha azerî dəvə, başkîrî дөйә (döyä), çuvaşî тӗве (tĕve), qazaxî түйе (tüie), kirgizî төө (töö), tirkmenî düýe, oygurî تۆگە (töge) û ozbekî tuya.

Werger

• Almanî: Kamel → de nêr, ^?Dromedar → de m
• Erebî: ^?إبل → ar, ^?جمل → ar
• Farisî: ^?شتر → fa, ^?فضولات حیوانی → fa, ^?ناقه → fa
• Îngilîzî: dromedary → en, camel → en
• Tirkî: ^?mekkâre → tr

Daçek

deve

2. (Behdînan) ba wê/wî/wan, bal wê/wî/wan, nik wê/wî/wan, cem wê/wî/wan, dev wê/wî wan

Notên bikaranînê

• deve: Ez çûme deve.
• ji deve: Ez ji deve hatime.
• li deve: Ez li deve bûm.

Etîmolojî

Ji dev (2) + e.

Albanî

Navdêr

deve m

1. (heywan) hêştir, deve

Çavkanî

Ev made ji wergerên hêştir hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng:

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

deve

1. deve, hêştir, lok

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Proto-tirkî
*tebe
hêştir

Osmanî
دوه
hêştir

Tirkî
deve

Mîrasmayî ji osmanî دوه (“hêştir”), mîrasmayî ji proto-tirkî *tebe (“hêştir”).