kepir

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Kepirek li bin darekê.

kepir

  1. Cihek e ji çend stûn û banek ji karîte û çilû hatiye avakirin lê bêdîwar e (bi taybetî bo ku mirov li germaya havînê lê bimîne ji ber ku di xaniyan ve zêde germ e).
  2. (çandinî) Cihê rast û sûs ku mirov bi hêsanî dikane çandiniyê lê bike.
    Hevmane: deşt, best, berî, aran
  3. (Sirûc, çandinî) Axa sor ya ku ji bo çandiniyê zengîn e.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Bi maneya "cihê çandinê" ji aramî ܟܦܪܐ(kepra, gund, avahiyên gundan) ji akadî 𒅗𒀊𒊒 (kapru, çandingeh).

Bi wateya "avahiyê bêdîwar" belkî ji eynî rehî yan jî bi metatezê hevreha farisî كربه(kurbê) / كلبه (kulbê) herdu bi maneya "kolik, holik, odeya biçûk, xanîk, dikan", ji yûnanî καλύβη (kalývi) (kalûbê: wek wê wateyê) ji καλύπτω (parastin, hilgirtin, niximandin) ji proto-hindûewropî *kel- (parastin, niximandin, sitirandin) herwiha bi riya latînî serkaniya peyva kîler e jî.

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kepir

  1. kepîr