sûs

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

sûs

sûs

  1. meyan, beyan, binebelek, sas,
    riwekek e ji binemala baqilan e û hin xwarin û vexwarin jê tên çêkirin
  2. rast, dûz, hilû, rêk, cihê yan tişta/ê rast, ne yê geh bilind û geh nizm, ne yê gir yan dir

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

B

[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Navê zanistî[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî سوس(sûs), hevreha îbrî שוש (şûş), aramî ܫܘܫܐ (şûşa), akadî šūšu, sūsu. Ji eynî rehî: erebî عرقسوس‎ ('ereqsûs) ku ketiye spanî (alcazuz, orozuz) û portugalî (alcaçuz) jî.

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

sûs

  1. sivî, pap