hest

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurmancî[biguherîne]

navdêr,

Evîn hesteke xurt û bihêz e.

Wate[biguherîne]

  1. his, hes, pêhesîn, hayjêbûn, hay, aga, haydarî, şiûr
    (fikir û ramanên ku di mirovî de peyda dibin û dibin sebebê hin tiştên wek tirsê, şermê, evînê, qehrê, kerban, şadiyê...)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Cûnên hestan[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

bi rêya yan hevreha soranî هه‌ست (hest), farisî حس (his), tirkî his... hemû ji erebî حس (ḥiss), hevreha aramî ܚܫܐ (xeşşa), îbrî חוש (xûş) - hemû bi maneya "hest, his, hes". Bo zêdebûna T/D li dawiyê bide ber: qalind, elind, mindal - ji ber S-ya bêlerz e, ne D-ya bilerz lê T-ya bêlerz ketiye dûv wê. Ji eynî rehî: hes, his, hesas, (pê) hesîn. Di kurmancî de forma "hest" nû ye û bi zimanê nivîskî ve sinordar e lê formên "hes, his" ji mêj ve di nav gel de berbelav in. Bo zêdebûna T li dawiya peyvê, binêrin: tişt

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. hest, his

Kurdiya başûr[biguherîne]

lêker

Wate[biguherîne]

  1. e, ye, heye,
    formeke çemandî / tewandî ji lêkera hestin (hebûn)

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

  • Formên serdest hes, 's, e ne, "hest" kêm li kar e.

Ji[biguherîne]

hevreha hebûn, heyîn ji proto-hindûewropî

Zazakî[biguherîne]

hejmar

Wate[biguherîne]

  1. heşt

Herwiha[biguherîne]

Danmarkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. hesp