evîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  •  IPA: /æˈviːn/ ~ /ɘˈviːn/ ~ /ˈviːn/
  • Jihevqetandin: e‧vîn

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî evîn evîn
Ravek evîna evînên
Çemandî evînê evînan
Nîşandera çemandî evînê wan evînan
Bangkirin evînê evînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî evînek evînin
Îzafe evîneke evînine
Çemandî evînekê evîninan
Kupîd, xudayê yûnanî-romanîevînê, bi maçekê Psîşêyê ji nû ve vedijîne. Heykelê 1787-1793 yê Canova (Kanova).

evîn

  1. hezkirina ji kesekê/î
    (bi taybetî zelamek ji jinekê yan jî jinek ji zelamekî)
  2. navê jinan, navê keçikan
    • Hevalê min ji evînê re hez dike.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Herwiha hevîn, forma "kurdîkirî" ji peyva "hebîn", belkî bi têkilkirina li gel peyva "vîn, viyan" ya esil-kurdî, ji erebî حب‎ (ḥebbe: hez kirin, vîn, viyan) + -în ya kurdî, têkilî حب (ḥubb: evîn, eşq, viyan, işq), hevreha aramî ܚܘܒܐ (ḥubba: evîn, hezkirin, viyan, vîn), îbrî אהב (ehev). Bo guherîna b/v bide ber "bab/bav, xirab/xirav, vapor/bapor..." Herwiha bo ketina "h" bide ber van peyvan: hesp/esp, erzan/herzan, ewr/hewr, asin/hesin..." Ne ji "e+vîn" hatiye çêkirin ji ber ku di kurdî pêşpirtikek wisa ya peyvsaz nîne.

ئه‌وین (ewîn) ya soranî vê dawiyê ji kurmancî (behdînî) hatiye wergirtin û hê jî baş di soranî de belav nebûye. Ji eynî rehê erebî: hebandin, hebîb, mehbûb, mihbet...

[biguherîne]

Werger[biguherîne]