metel

 Herwiha binêre: Mętel

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: me·tel

Rengdêr

metel

1. Man bêdeng û hêbetî ji ber ecêbiya tiştekî an kiriyarekê.

   Hevmane: mat, hêbitî, ecêbgirtî, sersur, mendehoş, şaş, heyirî, heyirandî

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: مەتەل

Jê

• metel bûn (lêker)
• metel kirin (lêker)
• metelbûn (navdêr)
• metelbûyî (rengdêr)
• metelkirin (navdêr)
• metelkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî مثل (meṯel), hevreha aramî ܡܬܠܐ (meṯla), îbrî משל (maşal).

Bide ber

• mesele

Werger

• Îngilîzî: riddle → en, conundrum → en, surprise → en
• Tirkî: anekdot → tr, hayret → tr, şaşkın → tr, mesele → tr

Navdêr

metel m

1. metelok, serpêhatî, hikayet, pend, çîrok

Tewandin

Tewandina metel

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	metel	metel
Îzafe	metela	metelên
Çemandî	metelê	metelan
Nîşandera çem.	wê metelê	wan metelan
Bangkirin	metelê	metelino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	metelek	metelin
Îzafe	meteleke	meteline
Çemandî	metelekê	metelinan

Anagram

• temel