mi

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

mi

  1. (devkî / devokî) min
    • Were ni mi! (Were nik min! Were cem min!)

Werger[biguherîne]

Esperantoyî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /mi/
  • Jihevqetandin: mi

Cînav[biguherîne]

Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî mi
-
Akûzatîf min
Xwedîtî mia miaj
Xwedîtî + Akûzatîf mian miajn

mi

  1. ez, min
    • Mi amas vin.
      Ez ji te hez dikim.
    • Mi skribis.
      Min nivîsand.

Ji[biguherîne]

Deyn ji frensî moi, îtalî mi, inglîzî me û hwd.

Binêre herwiha[biguherîne]

yekhejmar pirhejmar
kesê yekem mi
ez, min
ni
em, me
kesên duyem vi
tu
kesên
sêyem
nêr li
ew, wî
ili
ew, wan
ŝi
ew, wê
bêzayend ĝi
ew
nediyar oni
yek
vegerok si
xwe

Lekî[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

mi

  1. ez yan min

Kurdiya başûr[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

mi

  1. ez yan min

Zazakî[biguherîne]

Cînav[biguherîne]

mi

  1. min
    • Kekê mi, birayê mi, roşnîya çimê mi. Dê goş bide mi. Bineyke goşdarîya mi bike. Willay billey bi no qayde ti îfleh nêbenî, ha! Sakîn be. Na mîratmenda parçeyêkê qederê to ya, roja ke ti ameyî dinya, a zî to reyde bî. Ganî ti qebul bikî. La ti xo nêdanî ver. Ney! Ti îfleh nêbenî. (Roşan Lezgîn: Nêweşîya Leblebîyan, Netkurd.com, 7/2009)

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

mi

  1. ma, qey, gelo