silav

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /sɪˈlɑːv/
  • Jihevqetandin: si‧lav

1. merhebayî[biguherîne]

Mirov bi giştî destekî xwe dihejîne dema ku silav dike.

navdêr,
hoker

Wate[biguherîne]

  1. Yek yan çend gotinên xweş û şirîn yên kesek dibêje bi taybetî dema kesekê/î dibîne yan jî dest bi axiftinekê dike.
    (Wek merheba, rojbaş, bi xêr hatî û hwd.)
  2. Peyamek ji gotinên xweş pêkhatî ya ji kesekê/î yan aliyekî re tê şandin.
    • Silavên gelek partiyan di salvegerra wê partiyê de hatin xwendin.
  3. Gotinek silavkirinê ye.
    • Silav, hûn çawan in?

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Seyra felekan li nik te gavek
Fexra melekan ji te silavek
Şeqqe l-qemera te yek işaret
(Mem û Zîn ~1692, Ehmedê Xanî)

Bikaranîn[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Hin silav[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî سلام (selam: silav, selam, aştî), hevreha aramî ܫܠܡܐ (şilama), îbrî שלום (şalom), akadî šalāmu, ge'ezî ሰላም (sälam), tigrînî ሰላም (sälam), ugarîtî š-l-m... hemû ji proto-samî *šalām-. Di kurdî de hê jî di hin devokan de li cihê "silav"ê "silam" yan "selam" tê gotin (hem bi maneya "merheba!" û hem jî bi wateya "merhebayî, silavdan, silavkirin, silavlêkirinê". Bi heman maneyan di farisî de jî wek "selam" tê bikaranîn. -m- ya proto-hindûewropî û proto-aryayî û hevreha peyvên kurdî di zimanên lêzim de gelek caran di kurmancî de dibe "v": "nam" ya farisî û nav ya kurmancî, "gam" ya zazakî û gav ya kurmancî, "gom" ya ermenî û gov ya kurmancî. -e- jî di kurmancî de bi gelemperî vediguhere -i-: "behar" ya farisî, bihar ya kurmancî, "kerden" ya farisî, kirin ya kurmancî. Peyvên ku ji mêj ve ji zimanên biyanî hatine deynkirin jî bi heman awayî dengên xwe diguherînin.

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

1. peyva silavkirinê:

2. silavkirin:

2. rûsî û miletên nêzî wan[biguherîne]

Binere:

slav (1)