jen

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

jen

  1. jenîn yan jenandin

Bide ber[biguherîne]

Binêre herwiha[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

avestayî: jan- ("kuştin")
farisiya kevn: jan- ("pelixandin, qetil kirin, lê dan")
partî: jn- ("pelixandin, jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
pehlewî: zn- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
sogdî: jn- ("jenandin, lê dan")
farisî: zadan / zan- ("jenandin, lê dan; muzîk jenandin")
belûçî: jat / jan- ("jenandin, lê dan") alfabeya arî
kurdî: jenandin, jenîn
hewramî: jenay / jen- ("jenandin") ...
zazakî: cenayene / cen- jenandin
sanskrîtî: han- ("kuştin, lê dan")
ermenî: gan ("lê dan")
yûnanî: fónos ("kuştin")
latînî: -fendere ("jenandin, lê dan")
inglîzî: bane ("kuştin, felekat, derd, jehr") ...

Çavkanî: Cheung p.225, Watkins p.35 | Pokorny: 491 ff.
Hevreh: jehr

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Hewramî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

jen

  1. jin, pîrek, afret, kuflet, kulfet, hurmet, xanim

Esperantoyî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /jen/
  • Kîtekirin: jen

Pirtik[biguherîne]

jen

  1. "li vir e", "va li vir in"
    Mi jam manĝis unu. Jen du.!
    Min ji xwe yek xwar. Va du (heb) li vir e.

Hoker[biguherîne]

jen ..., jen ...

  1. Niha ... niha ..., va, va ye; geh... geh...; him... him...
    Jen du, jen tri, antaŭ li falas.
    Va du, va sê, berî ew bikeve.
    Jen marŝante, jen kurante li venis al la domo.
    Geh bi meşê geh bi bazdanê ew hat malê.

Baneşan[biguherîne]

jen

  1. "(tew) lê binêre!"

Etîmolojî[biguherîne]

Ji almanî jener, latînî ēn û îbranî הנה‎ (hiné).