ken

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. kenîn an kenandin[biguherîne]

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ken ken
Îzafe kenê kenên
Çemandî kenî kenan
Nişander a çemandî wî kenî wan kenan
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kenek kenin
Îzafe kenekî kenine
Çemandî kenekî keninan
Kenên keçan.

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]
  1. Kenîn yan kenandin, dengê keyfê, dengê "hahahaa".
Herwiha[biguherîne]
Nêzîk[biguherîne]
Dijwate[biguherîne]
Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî **khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî xendîten (kenîn) xendek (bişir, girrnij, bişkurr), farisî خنده (xende: "ken"), خندیدن (xendîden: "kenîn"), sogdî xendent (ken) û ermenî խինդ (xind: "şadî, xweşî")

[biguherîne]
Werger[biguherîne]

2. formeke lêkera "kirin"ê[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

lêker

Wate[biguherîne]
  1. (kurmanciya rojhilatî / behdînî) -kin, dê bikin:
    hûn dê ken (hûn ê bikin),
    ew naken (ew nakin)
Binêre herwiha[biguherîne]
Ji[biguherîne]

-ke- + -n

3. rehê dema niha ji "kenîn"[biguherîne]

View-zoom-in.svg Binêre: -ken-


Inglîzî[biguherîne]

navdêr

Bilêvkirin[biguherîne]

  • (pel)

Wate[biguherîne]

  1. dîdar, dîmen, dûratiya dîtinê, têgeheştin [1]

Çavkanî[biguherîne]

  1. Ferhenga Kurdî-Îngîlîzî ya Salah Sadallah