kenîn

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

Tewandina lêkera kenîn
RP.
Niha
–ken–
ez dikenim
tu dikenî
ew dikene
em, hûn, ew dikenin
RP.
Boriya
sade
–kenî–
ez keniyam
tu keniyayî
ew keniya
em, hûn, ew keniyan
Ji bo hemû formên din:
1rightarrow.png kenîn (Tewandin)
Ev jin dikene.

lêkera xwerû, negerguhêz
navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.
    • Nimûneyek bi deng:
      (pel)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Dijwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Têkildar[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ken + -în:

Ji proto-hindûewropî * *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî xendîten (kenîn) xendek (bişir, girrnij, bişkurr), farisî خنده (xende: "ken"), خندیدن (xendîden: "kenîn"), sogdî xendent (ken) û ermenî խինդ (şadî, xweşî)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]