Here naverokê

kenîn

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]

Lêker

[biguhêre]
kenîn (negerguhêz)   
Rehê dema niha: -ken-
RP.
Niha
ez dikenim
tu dikenî
ew dikene
em, hûn, ew dikenin
Fermanî Yekjimar bikene
Pirjimar bikenin
Rehê dema borî: -kenî- / -keniya-
RP.
Boriya
sade
ez kenîm — keniyam
tu kenî — keniyayî
ew kenî — keniya
em, hûn, ew kenîn — keniyan
Formên din: Tewîn:kenîn
Ev jin dikene.

kenîn negerguhêz (lêkera xwerû)

  1. Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.
    Haş bi haş kenya çavê kor çavê şaş kenya. ― Gotineke pêşiyan
    • 2023, Nûjîn Qido, Sê Rojên Mê, Na Yayınları, →ISBN, rûpel 24:
      Ew kes bû deh dev û dikenî, bi dengekî bilind ji xwe re bi min dikenî. Hema tirs ket dilê min dema ku min hest kir, ku ew ji min ve nêzîk dibe, min qêrîn kir û ez ji xewa xwe li ser dengê Jînê rabûm: − Zêneb, Zêneb! Ew xew bû, rabe!

Bi alfabeyên din

[biguhêre]

Formên alternatîv

[biguhêre]

Dijmane

[biguhêre]

Têkildar

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji ken + -în:

Ji proto-hindûewropî *khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî [skrîpt hewce ye] (xendîten, “kenîn”) [skrîpt hewce ye] (xendek, “bişir, girnij, bişkurr”), farisî خنده (xende, “ken”), خندیدن (xendîden, “kenîn”), sogdî [skrîpt hewce ye] (xendent, “ken”) û ermenî խինդ (xind, “şadî, xweşî”).

Bide ber

[biguhêre]

Bi zaravayên din

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]
Ev qismê Wergerê ji malûmatên naveroka vê versiyona madeya laugh a Wîkîferhenga îngilîzî pêk tê.
[biguhêre]

kenîn m

  1. ken
    Bi kenîna te şa dibim.

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina kenîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kenîn kenîn
Îzafe kenîna kenînên
Çemandî kenînê kenînan
Nîşandera çem. wê kenînê wan kenînan
Bangkirin kenînê kenînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî kenînek kenînin
Îzafe kenîneke kenînine
Çemandî kenînekê kenîninan

Werger

[biguhêre]

Anagram

[biguhêre]