dîdar

 Herwiha binêre: Dîdar

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /diːˈdɑːɾ/
• Kîtekirin: dî·dar

Navdêr

dîdar m

1. dîmen, xuyang, bergeh, menzere (li Dihokê ev bikaranînê nîne)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. hevdîtin, çav pê keftin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Da me çeşmê qehr û xeşmê rim li dil da go edeb
  Kuştiyên dîdar û dînê bêxeta her deh sed in
  Her seher dîsa ji nû wên têne kêrê sed celeb

Tewandin

Tewandina dîdar

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dîdar	dîdar
Îzafe	dîdara	dîdarên
Çemandî	dîdarê	dîdaran
Nîşandera çem.	wê dîdarê	wan dîdaran
Bangkirin	dîdarê	dîdarino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	dîdarek	dîdarin
Îzafe	dîdareke	dîdarine
Çemandî	dîdarekê	dîdarinan

Jê

• dîdarî

Etîmolojî

dîtin

Werger

• Farisî : دیدار → fa, دیدار → fa, گفتگو → fa
• Îngilîzî : (1) view → en, (2) interview → en, meeting → en, appointment → en, ^?ken → en, ^?visage → en
• Erebî: لقاء → ar, رؤية → ar, منظر → ar, موعد → ar
• Tirkî : didar → tr, hüsnücemal → tr, mülaki → tr, tablo → tr, cemal → tr, görgü → tr, görünür → tr, görüşmeci → tr

Soranî

Navdêr

dîdar (pirjimar dîdarان (dîdaran))

1. hevdîtin, dîdar
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]