heq

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

navdêr, nêr

  1. maf, tişta/ê qanûnên dewletekê yan jî rêbazên navneteweyî didin ku bêt kirin
  2. nirx, biha, qîmet, giranî, destheq, miz, meaş, diravê anku pareyê kesekê/î maf heye wergire
    ji ber ku xizmetek ji kesekê/î re kiriye

rengdêr

  1. mafdar, kesa/ê maf anku heq heye:
    Hûn heq in giliyan li kêmasiyên me bikin.
  2. rast, dirist

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Li gel wate 1:

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

hevreha soranî حه‌ق (ḧeq), farisî حق (heq), tirkî hak, hemû ji erebî حق (ḧeqq), hevreha îbrî חוק (ḧoq). Ji ber ku bi berfirehî tê zanîn ku "heq" ji erebî ye, gelek kes di kurdî de peyva "maf" tercîh dikin. Lê "maf" jî ji erebî ye, binere: "maf". Bi kurdî dikare hem bi H-ya normal û hem jî bi ya wek "heft, Hesen" bê gotin ji ber ku ḧ bi gelemperî di kurmancî de alofon e, ne fonem e: hemû/ḧemû, hirç/ḧirç, hezar/ḧezar lê tenê "ḧeft, ḧenek".

[biguherîne]

Biwêj[biguherîne]

di heqê yekî de bûn [herêma Mêrdînê]

Ji Wêjeya Klasîk[biguherîne]

Qelemê me bi du sê qetrey'ê zuhha dê çi kit
Dê ji heq cazibeyek dil bigirit wer ne Mela
Ji ezel ger tu hidayet nebit irşad-i çi kit
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]