heqdest

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /hɛqˈdɛst/
• Kîtekirin: heq‧dest

Navdêr

heqdest n

1. mehane, destmêz, muçe, meaş, heq, yewmî,
   pareyê rojekê an çend rojan an xizmeteka ku kesekî ji kesekî din re kiriye
   • Remezan ji şofêr re daxwaz kiribû da ku bisekine û piştî ku heqdestê wî dabûyê, bi lez û bez ji texsiyê daketibûn. — (Mîran Janbar (2012), Qolyeya Cécileê, çapa 1ê, Weşanxaneya Lîs, →ISBN, rûpel 65)

Tewandin

Tewandina heqdest

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	heqdest	heqdest
Îzafe	heqdestê	heqdestên
Çemandî	heqdestî	heqdestan
Nîşandera çem.	wî heqdestî	wan heqdestan
Bangkirin	heqdesto	heqdestino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	heqdestek	heqdestin
Îzafe	heqdestekî	heqdestine
Çemandî	heqdestekî	heqdestinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: حەقدەست

Hevmane

• destheq

Etîmolojî

Ji heq +‎ dest.

Werger

• Almanî: Verdienst → de nêr, Gehalt → de nêr, Sold → de m
• Erebî: مكافأة → ar, أجرة → ar
• Farisî: حقوق → fa, کارمزد → fa, دست مزد → fa
• Fînî: palkkio → fi, palkka → fi
• Îngilîzî: remuneration → en, salary → en, payoff → en
• Soranî: حەقدەست → ckb (ḧeqdest), مووچە → ckb (mûçe)
• Tirkî: ücret → tr, ^?el emeği → tr