Here naverokê

muçe

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

muçe m

  1. Pareyê ku xwedîkar dide karkerên xwe.
    Hevmane: meaş, destheq, mehane, destmiz, heyvane, miz
  2. kirê, îcare

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina muçe
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî muçe muçe
Îzafe muçeya muçeyên
Çemandî muçe muçeyan
Nîşandera çem. muçe wan muçeyan
Bangkirin muçe muçeyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî muçeyek muçeyin
Îzafe muçeyeke muçeyine
Çemandî muçeyekê muçeyinan

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Hevreha soranî مووچە (mûçe, muçe; kêlgeh, zevî), xotanî mäṣṣa- (zevî), zimanên îranî. ermeniya kevn մշակ (mšak, rêncber, mişag) ji Îraniya Navîn hatiye standin û wek mişag vegerriyaye kurdî.

Bide ber

[biguhêre]

Werger

[biguhêre]