kevan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

kevan (1)
kevan (2)

kevan nêr

  1. (çek) Amûrek e ku tîr pê têt avêtin.
    tîr û kevan
  2. Darikek ku amûrên muzîkê yên têldar pê tên jenîn.
    Hevmane:
  3. Cihê ku mirov dibêje qey erd û esmandigihin hev.
    Hevmane: aso, ufuq
  4. Amûreke hirî û pembo pê dihê ristîn.
  5. Qews di nav nivêsînêda, bû minak pêxember muhemed, îsa

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Gezmeyek qewsê şevên 'aşiq bi nîva dil kevit
    Dê ji can destan bişût xasma kevan nûbar-i bit
    Wer ji qewseynan bi mîzan bêne der cotek xedeng
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Binere herwiha[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Hevreha soranî û kelhûrî که‌وان / kewan, zazakî kemane, farisî کمان‎ (keman: kevan), lûrî kemo, kemon, yûnaniya kevn καμάρα (kamára) (kamara: kevan, tewandî, çemandî - binere qemere), hemû ji proto-hindûewropî *kem- (çemandî, tewandî) ku herwiha serekaniya çemandin / çemîn, tewandin / tewîn, çewt / çeft yên kurdî û خميدن (xemîden: çemîn, tewîn) ya farisî ye jî.

Werger[biguherîne]