çek

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr 1[biguherîne]

Çend çek (1)

çek bi gelemperî pirrjimarî

  1. (leşkerî) Tiştên şer pê tê kirin (wek: tifeng, top, moşek, şûr).

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Hevmane[biguherîne]

[biguherîne]

Cûnên çekan[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji ermenî զենք (zenkʿ) (zenk': çek, sîleh) ji ermeniya kevn զէնք (zênk) ku forma pirrhejmar ji զէն (zên: sîleh) e ku bi xwe ji zimanên îranî ye, bide ber pehlewî zên (> kurdî zindan) û avestayî zeêne- (sîleh, çek). Herwiha dikare hevreha çekûç û çeqo be, ji proto-îranî *çekus-, ji proto-hindûewropî *kekos. Herwiha bide ber akadî kekku (çek, daredest).

Werger[biguherîne]

Navdêr 2[biguherîne]

Çek (2)

çek

  1. Kaxezek e tê dagirtin û îmzekirin bo ku kesek bikare tevavek pareyan ji bankeyêwergire.

[biguherîne]

  • (Lêker) çek hûr kirin: çek dan bi dirav ango pare
  • (Lêker) çek îmze kirin
  • (Lêker) çek qebûl kirin
  • (Navdêr) çekhûrkirin
  • (Navdêr) çekîmzekirin
  • (Navdêr) çekqebûlkirin

Etîmolojî[biguherîne]

Ji zimanên îranî, hevreha soranî چه‌ک (çek, farisî چک‎ (çek), pehlewî çekk, têkilî peyva şah. صك (ṣekk) ya erebî, çek ya tirkî, check û cheque yên inglîzî, chèque ya fransî, almanî Scheck, cheque ya spanî û portugalî, чек (çêk) ya rusî... ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Werger[biguherîne]

Navdêr 3[biguherîne]

Çek (3)

çek bi gelemperî pirrjimarî

  1. Tiştên mirov li ber xwe dike, tiştên mirov dike ber xwe, tiştên mirov li xwe dike
    (wek: çakêt, gumlek, saqo, kiras, şelwal, derpî).

Hevmane[biguherîne]

[biguherîne]

  • (Lêker) çek kirin ber (xwe yan kesek din)
  • çek li (xwe yan kesek din) kirin
  • çek ji (xwe yan ji kesek din) kirin

Binere herwiha[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Navdêr 4[biguherîne]

Çek (4)

çek

  1. Welatek e li rojhilata Ewropayê.
    • Komara Çekî.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]