ketin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /kɛ.tɪn/
  • Jihevqetandin: ke·tin

Lêker[biguherîne]

ketin (lêkera negerguhêz)
Raya dema niha: –kev
RP.
Niha
ez dikevim
tu dikevî
ew dikeve
em, hûn, ew dikevin
Fermanî Yekjimar bikeve
Pirjimar bikevin
Raya dema borî: –ket
RP.
Boriya
sade
ez ketim
tu ketî
ew ket
em, hûn, ew ketin
Formên din:1rightarrow.png Tewandin:ketin

ketin lêkera xwerû, negerguhêz

  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
    • Ew ji ser darê ket erdê û gelek êşiya.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê
    • Xanî bo birayê min ket.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Kewkeban seyra muxalif girt û têkil kir hisab
    Vêk ketin Şems û Zuhel îro di birca 'Eqrebê
    Seyf-i çû destê Merîxê mulkê dil lew bû xerab
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • [-kev-]

[biguherîne]

Biwêj:

Ji[biguherîne]

proto-aryayî: *kep- ("ketin")
parsî: k'f- ("ketin")
lekî: ("kein")
pehlewî: k'f-, kp- ("ketin")
belûçî: kep- ("ketin") … alfabeya arî
kurmancî: ketin, keftin, kevtin (-kev-) ("ketin")
soranî: kewtin (-kew-) ("ketin")
kurdiya başûr: keftin ("ketin")
hewramî: kew- ("ketin") ("ketin")
zazakî: kewten (-kew-)
rusî: kopat ("kolandin")
yewnanî: kopto ("lê dan, pê ketin") ...
Çavkanî: Cheung p.234, Watkins p.43, Etymonline


Hevreh: kevn

Werger[biguherîne]

lêker:

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketin  ketin 
Îzafe ketina  ketinên 
Çemandî ketinê  ketinan 
Nîşandera çemandî   ketinê  wan  ketinan 
Bangkirin ketinê  ketinino 
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketinek  ketinin 
Îzafe ketineke  ketinine 
Çemandî ketinekê  ketininan 
Ketina gogekê.

ketin

  1. Wateya vê peyvê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn wateya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]