ketin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Tewandina lêkera ketin
RP.
Niha
–kev–
ez dikevim
tu dikevî
ew dikeve
em, hûn, ew dikevin
RP.
Boriya
sade
–ket–
ez ketim
tu ketî
ew ket
em, hûn, ew ketin
Ji bo hemû formên din:
1rightarrow.png ketin (Tewandin)
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketin ketin
Îzafe ketina ketinên
Çemandî ketinê ketinan
Nişander a çemandî wê ketinê wan ketinan
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketinek ketinin
Îzafe ketineke ketinine
Çemandî ketinekê ketininan
Ketina gogekê. (1)

lêkera xwerû, negerguhêz
û
navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
    • Ew ji ser darê ket erdê û gelek êşiya.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê
    • Xanî bo birayê min ket.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Kewkeban seyra muxalif girt û têkil kir hisab
Vêk ketin Şems û Zuhel îro di birca 'Eqrebê
Seyf-i çû destê Merîxê mulkê dil lew bû xerab
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • [-kev-]

Biwêj[biguherîne]

[biguherîne]

Ji[biguherîne]

proto-aryayî: *kep- ("ketin")
parsî: k'f- ("ketin")
pehlewî: k'f-, kp- ("ketin")
belûçî: kep- ("ketin") … alfabeya arî
kurmancî: ketin, keftin, kevtin (-kev-) ("ketin")
soranî: kewtin (-kew-) ("ketin")
kurdiya başûr: keftin ("ketin")
hewramî: kew- ("ketin") ("ketin")
zazakî: kewten (-kew-)
rusî: kopat ("kolandin")
yewnanî: kopto ("lê dan, pê ketin") ...
Çavkanî: Cheung p.234, Watkins p.43, Etymonline


Hevreh: kevn

Werger[biguherîne]

lêker:

navdêr: