ketin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /ˈkɛtɪn/
  • Jihevqetandin: ke·tin

Lêker[biguherîne]

ketin (lêkera negerguhêz)
Raya dema niha: –kev–
RP.
Niha
ez dikevim
tu dikevî
ew dikeve
em, hûn, ew dikevin
Fermanî Yekjimar bikeve
Pirjimar bikevin
Raya dema borî: –ket–
RP.
Boriya
sade
ez ketim
tu ketî
ew ket
em, hûn, ew ketin
Formên din:1rightarrow.png Tewandin:ketin

ketin lêkera xwerû, negerguhêz

  1. (bêhemdî xwe) Hatin xwarê, nizm bûn, dahatin.
    • Ew ji ser darê ket erdê û gelek êşiya.
  2. Xwe li ser piyên xwe negirtin.
  3. Çûn di derekê ve.
  4. bûn bara yekî/ê, bûn behra yekî/ê
    • Xanî bo birayê min ket.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

  • Kewkeban seyra muxalif girt û têkil kir hisab
    Vêk ketin Şems û Zuhel îro di birca 'Eqrebê
    Seyf-i çû destê Merîxê mulkê dil lew bû xerab
    (Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • [-kev-]

Biwêj[biguherîne]

[biguherîne]

Ji[biguherîne]

proto-aryayî: *kep- ("ketin")
parsî: k'f- ("ketin")
pehlewî: k'f-, kp- ("ketin")
belûçî: kep- ("ketin") … alfabeya arî
kurmancî: ketin, keftin, kevtin (-kev-) ("ketin")
soranî: kewtin (-kew-) ("ketin")
kurdiya başûr: keftin ("ketin")
hewramî: kew- ("ketin") ("ketin")
zazakî: kewten (-kew-)
rusî: kopat ("kolandin")
yewnanî: kopto ("lê dan, pê ketin") ...
Çavkanî: Cheung p.234, Watkins p.43, Etymonline


Hevreh: kevn

Werger[biguherîne]

lêker:

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketin ketin
Îzafe ketina ketinên
Çemandî ketinê ketinan
Nişander a çemandî wê ketinê wan ketinan
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî ketinek ketinin
Îzafe ketineke ketinine
Çemandî ketinekê ketininan
Ketina gogekê.

ketin

  1. Wateya vê peyvê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn wateya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]