keftin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

keftin lêkera xwerû

  1. (bêhemdî xwe) hatin xwarê, nizm bûn, dahatin
    • Ew ji ser darê keft erdê û gelek êşiya.
  2. çûn di derekê ve

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • [-kev-]

Biwêj[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Bi avestayî kep-, bi pehlewî keften.

Werger[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî keftin keftin
Ravek keftina keftinên
Çemandî keftinê keftinan
Nîşandera çemandî keftinê wan keftinan
Bangkirin keftinê keftinino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî keftinek keftinin
Îzafe keftineke keftinine
Çemandî keftinekê keftininan

keftin

  1. Wateya vê peyvê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn wateya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

Werger[biguherîne]