keftin

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

lêker
û
navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. (bêhemdî xwe) hatin xwarê, nizm bûn, dahatin
    • Ew ji ser darê keft erdê û gelek êşiya.
  2. çûn di derekê ve

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Tewîn[biguherîne]

Lêker:

  • [-kev-]

Biwêj[biguherîne]

[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Bi avestayî kep-, bi pehlewî keften.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Dil bendê dava zulfekê
Keftî kemenda ulfekê
Hel fî yedi l-meftûni şey?
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

lêker:

navdêr: