Here naverokê

heyam

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

heyam m

  1. serdem, zeman
  2. demsal, sezon
  3. seqayê derve
  4. rewşa seqayî (baran û berf û ba û ewr û sarma û germa yan yek yan hin ji wan)

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina heyam
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî heyam heyam
Îzafe heyama heyamên
Çemandî heyamê heyaman
Nîşandera çem. wê heyamê wan heyaman
Bangkirin heyamê heyamino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî heyamek heyamin
Îzafe heyameke heyamine
Çemandî heyamekê heyaminan

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

    Ji erebî أَيَّام (ʔayyām) forma pirjimar ya يَوْم (yawm, “roj”) (binêrin yewmî), ji proto-samî *yawm- (“roj”) hevreha aramî ܝܘܡܐ (yewma), îbranî יוׂם (yom), akadî ûmu. Bo zêdebûna H li destpêka peyvê di kurdî de, binêrin: hesp yan heşt.

    Çavkanî
    • Chyet, Michael L. (2003), “heyam”, li ser Kurdish–English Dictionary Ferhenga Kurmancî - Inglîzî‎[1], with selected etymologies by Martin Schwartz [li gel etîmolojiyên bijarte ji hêla Martin Schwartz ve], New Haven û London: Yale University Press, rûpel 248

    Bide ber

    [biguhêre]

    Bi kar anîn

    [biguhêre]

    Werger

    [biguhêre]