Peyva heftêyê 01/2012

hevîr

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

Hevîr

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. Arê (ardê) ku têkilî nav avê hatiye kirin daku hev bigire û paşî nan jê tê çêkirin.

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha soranî هه‌ویر (hewîr), feylî/kelhurî/kirmaşanî xewîr / xemîr, zazakî mîr, farisî خمیر (xemîr), ermenî խմոր (ximor), azerî xəmir, tirkî hamur, hemû ji erebî خمير (xemîr) ji خمر (xemere: meyîn, perçivîn, pif bûn) têkilî خمر (xemr: mey, vexwarina meyandî > kurdî xemir) ji aramî yan jî hevreha aramî חמע / ܚܡܥ (x-m-'-: meyîn), îbrî חמץ (x-m-ts-: meyîn) û herwiha erebî حمض (ḥ-m-ḍ-: tirş bûn) ku serekaniya peyva kurdî havên e. Bo diyardeya guherîna "x > h" bide ber farisî خشک (xoşk) û kurmancî hişk" lê pirrtir "x" ya îranî di kurmancî û soranî de dibe "k": farisî "xer" lê kurmancî û soranî "ker" (heywanek), farisî "xendîden" lê kurmancî û soranî "kenîn". Hem "hevîr" û hem jî "havên" ev demekî gelek dirêj e ku di kurdî de cih girtiye ji ber ku ji sedsala 12an pz ve êdî "m" di kurmancî de nabe "v".

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]