dost

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Du keçên dostên hev.

dost mê û nêr

  1. Kesên ku hev dinasin û têkiliyên baş li gel hev hene û ji hev hez dikin.
  2. Yar, keç û kurrên yan jin û zelamên ji hev hez dikin lê ne jin û mêrê hev in.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Hevmane[biguherîne]

Dijmane[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *ǵews- (tam kirin; jê hez kirin) > ǵéwstus (çêj, tam; hez), proto-îranî *jewşter-, hevreha kurmancî çêj, avestayî zewşe-, farisiya kevn dewşter-, pehlewî dost, farisî دوست‎ (dûst), soranî دۆست(dost), zazakî dost. (Dost ya tirkî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin.) Herwiha hevreha latînî gustus (çêj, tam) > îtalî û spanî gusto, fransî goût, gout; inglîzî choose (bijartin) û cost (awa wek di "at all cost" de = bi çi awayî be jî)...

Werger[biguherîne]

Soranî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

dost

  1. Bi alfabeya latînî nivîsina دۆست(dost).

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

dost

  1. dost
    Köpek insan dostudur.
    Kûçik dostê mirov e.
  2. dostik, hogir
  3. hogir
    İki dost devlet.
    Du dewletên dost.
  4. yar, çîntaş
    Adam kendine bir dost tutmuştu.
    Mêrik ji xwe ra dostikek girtibû.
  5. mirî, hezker
    Kitap dostu.
    Hezkirê pirtûkan.