nas

 Herwiha binêre: -nas, nas-, nãs, û näs

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈnɑːs/

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: nas

Rengdêr

Pozîtîv	nas
Komparatîv	nastir
Sûperlatîv	herî nas (merkezî) tewrî nas (rojavayî) nastirîn (soranîzm)

nas

1. kesê yan tiştê tê zanîn ka kî yan çi ye

   Ez wî nas dikim. ― Ez dizanim ew kî ye.

2. kesê rewiştê yan tebîetê wî tê zanîn
3. tiştê aga li ser awayê karkirin ango xebitîna wî heye

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

  Işqê kiribûn wisa mubeddel
  Wan êkdû nas nekir ji ewwel
  Ewwel dikirin ji hev texerrub

Formên alternatîv

• niyas

Jê

• bernas
• bernasî
• kevnenas
• nas kirin (lêker)
• nasandin
• nasandî
• nasbûn (navdêr)
• nasbûyî (rengdêr)
• nasîn
• naskirin (navdêr)
• naskirî (rengdêr)
• naskirî

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bide ber

• naz

Werger

• Almanî: Bekannte → de m, Geschätzter → de, bekannt → de, vertraut → de
• Farisî: آشنا → fa, منسوب → fa, شناخته → fa, آشنای → fa, شناس → fa
• Îngilîzî: acquainted → en, familiar → en, akin → en, know → en, ^?definite → en, ^?experimentation → en
• Tirkî: aşina → tr, biliş → tr, dogma → tr, tanış → tr, yâr → tr, aşna → tr, bildik → tr, nas → tr, tanıdık → tr, ^?inak → tr

Navdêr

nas m yan n li gorî maneyê

1. Kesa/ê hevala/ê kesekî yan bi awayek din pirr nêzî wê / wî.

Tewandin

Tewandina nas

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	nas	nas	nas
Îzafe	nasa	nasê	nasên
Çemandî	nasê	nasî	nasan
Nîşandera çem.	wê nasê	wî nasî	wan nasan
Bangkirin	nasê	naso	nasino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	nasek	nasek	nasin
Îzafe	naseke	nasekî	nasine
Çemandî	nasekê	nasekî	nasinan

Anagram

• asn

Hmongî

Navdêr

nas

1. (heywan) mişk

Tirkî

Navdêr

nas

1. aşkere, daraziya esehî
2. dogma, nas

Anagram

• san