kara

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ka·ra

Rengdêr

kara, k-ya nerm

1. Kesa/ê ku dikare tiştekî bike.

   Hevmane: tiwana, hêzdar, bişiyan

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. erkedar, wezîfedar
   • 2008 gulan, Netkurd.com:

     Di nav hin parlamenterên DTP-ê de hin dilgiranî peyda bûye ji ber wê yekê ku Emîne Ayna parlamentera DTP-ê a Mêrdînê ji bo serokatiya DTP-ê hatiye kara kirin.

Formên alternatîv

• kana

Etîmolojî

Ji karîn +‎ -a.

Jê

• kara bûn (lêker)
• kara kirin (lêker)
• karabûn (navdêr)
• karabûyî (rengdêr)
• karakirin (navdêr)
• karakirî (rengdêr)

Jê

• karatî
• karayane
• karayî

Werger

• Erebî: ^?قادر → ar
• Farisî: فاعل → fa
• Îngilîzî: able → en, capable → en, the Omnipotent → en
• Tirkî: erkli → tr, kudretli → tr, muktedir → tr, nüfüzlu → tr, tüvana → tr, kadir → tr

Anagram

• Akra, akar

Bakairí

Navdêr

kara

1. (heywan) masî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Esperantoyî

Rengdêr

kara

1. hêja, ezîz, qedirbilind, bihagiran
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Anagram

• akra

Çavkanî

Ev made ji wergerên hêja hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Îdoyî

Rengdêr

kara

1. hêja, ezîz, qedirbilind, bihagiran
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Çavkanî

Ev made ji wergerên hêja hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Maorî

Navdêr

kara

1. reng
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Anagram

• raka

Polonî

Bilêvkirin

• Deng:

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

kara m

1. ceza, siza
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Çavkanî

Ev made ji wergerên siza hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng:

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

kara

1. bej, bejayî, ax, erd
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Rengdêr

kara

1. reş (dijberê rengî spî)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. reş (tiştê ji vî rengî)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. reş, reşik, qer, qemer esmer
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
4. reş (piri car cure û cinsê tiştekî dinimîne)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
5. (mecazî) reş (bed, bêqudoş)

   Kara bahtım. ― Bextê min ê reş.

   Kara günler. ― Rojên reş.

6. rûreşî, leke
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Anagram

• akar, arak, arka