qer

Ji Wîkîferhengê

Kurmancî[biguhêre]

Bilêvkirin[biguhêre]

Navdêr 1[biguhêre]

qer nêr

  1. Deyn,
    tiştê kesekî daye kesek din lê divê kesê wergir dîsan wî tiştî li xwedanê tiştî vegerrîne (bi taybetî pare).
    Es dihî çûme def Azadî, min gotê dê kengî qerê min deye min.
  2. Qenciya gerek e kesek li kesekî din bike ji ber ku wî kesî qenciyek kiriye.
    Es ti caran qenciya te jibîr nakem, lê nizanm dê çawa qerê te li ser milêt xwe rakem.

Ji wêjeya klasîk[biguhêre]

  • inzalê legen nuzûlê ibrîq
    Tes'îd kirin bi qer' û inbîq
    Memzûc-i şebîhê şîr û şekker
     — (Ehmedê XanîMem û Zîn~1692)

Herwiha[biguhêre]

Têkildar[biguhêre]

Bikaranîn[biguhêre]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Etîmolojî[biguhêre]

Ji erebî [Peyv?]

[biguhêre]

Werger[biguhêre]

Navdêr 2[biguhêre]

qer

  1. Rengê reş ku dibriqe, reşê brîqandî.

Bide ber[biguhêre]

Werger[biguhêre]