bejayî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛʒɑːˈjiː/
• Kîtekirin: be·ja·yî

Navdêr

bejayî m

1. (devera) ax, erd, ne derya, ne av, reşahî

   hêzên bejayî (ne hêzên deryayî yan hêzên hewayî)

   • 1993, Zeynelabidîn Zinar, Balafira Jînê, Weşanên Pencînar, →ISBN:

     Navûdengê nandayîna wî li her sê beşên bejayiya dinê belav bûbû.

   • 1993, Zeynelabidîn Zinar, Balafira Jînê, Weşanên Pencînar, →ISBN:

     Piştre hêdîka temeziyê daxiste ser bejayîya pîroz û ji devera giranbiha şûn de vekişiya, çû ser bên.

2. (kûvî, hovî, ne kedî)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina bejayî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bejayî	bejayî
Îzafe	bejayiya	bejayiyên
Çemandî	bejayiyê	bejayiyan
Nîşandera çem.	wê bejayiyê	wan bejayiyan
Bangkirin	bejayiyê	bejayiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bejayiyek	bejayiyin
Îzafe	bejayiyeke	bejayiyine
Çemandî	bejayiyekê	bejayiyinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: بەژایی

Formên alternatîv

• bejahî
• bejatî
• bejî

Etîmolojî

Ji bej +‎ -ayî.

Werger

• Almanî: ^?trocken → de
• Farisî: زمینی → fa, خاکی → fa
• Îngilîzî: continental → en, land → en, ^?triphibious → en, ^?batrachian → en
• Tirkî: kara parçası, toprak → tr, berri → tr, kara → tr, karasal → tr, ^?kıraç → tr

Rengdêr

Pozîtîv	bejayî
Komparatîv
Sûperlatîv	herî bejayî (merkezî) tewrî bejayî (rojavayî)

bejayî

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Ji bej +‎ -ayî.

Werger

• Almanî: ^?trocken → de
• Farisî: زمینی → fa, خاکی → fa
• Îngilîzî: continental → en, land → en, ^?triphibious → en, ^?batrachian → en
• Tirkî: kara parçası, toprak → tr, berri → tr, kara → tr, karasal → tr, ^?kıraç → tr