ceger

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

dil û ceger

navdêr,

Telafûz[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. cegera reş: mêlak, kezeba reş, pişa reş,
    organa leşî ya xwarinê dihelîne û jehran diruxîne
  2. cegera spî: pişa spî, kezeba spî,
    organa leşî ya nefes pê têt kişandin
  3. dil, qelb, hinav
    • Ceger li min sot. (Dilê min şewitand.)
  4. (mecazî) cesaret, bistehî, wêrekî, curet
  5. gotin bu kesên gelek ezîz li def mirovî, herwiha bu zarrokên mirovî jî tê gotin

Herwiha[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Sebr û qerarim ko bir
Can û ceger hûr dikir
Zulmê we reng kê dikir
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Bi avesta yâker, bi farisiya navîn ceker. Peyva ceger'ê ji farisiya navin ket kurdî. Bi kurdiya orijînalî ev peyv divê yeger bibû, lê bûye winda.

avestayî: yākar- ("ciger")
pehlewî: yākar, ǰākar ("ciger")
farisî: ǰiger ("ciger")
osetî: iger ("ciger")
belûçî: ǰagar ("ciger")
kurdî: ciger, ceger ("ciger")
zazakî: 'ǰīger alfabeya arî
sanskrîtî: yākrt- ("ciger")
yewnanî: hepar ("ciger")
latînî: jecur ("ciger") ...
Çavkanî: Horn p.157, Watkins p.102, MacKenzie P.128, Etymonline

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: ceger
    Reşwanî:
    (?)
    Formên devokî:
    cîger (cîger)

Werger[biguherîne]