şîn

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. rengê deryayê[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Rengên şîn

rengdêr
navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. rengê wek rengê esmanî yan wek yê deryayê. #0000FF

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Rohnîkê wî şîn kirin dar û nebat
Çûn di erdê da û pa û mayî mat
(Mewlûda Kurdî ~1470, Mela Hisênê Bateyî)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Herwiha hêşîn, hêşin, hevreha soranî شین (şîn) (şîn), farisî خشين (xeşîn), pehlewî xeşên, avestayî exşene, peştûyî شين (şîn), osetî exşîn, hemû ji zimanên îranî. Rûsî синий (sînîy), bulgarî син (sîn), makedonî сина (sîna), fînlendî sini û sininen û estonî sinine ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

Werger[biguherîne]

2. matem, reşgirêdan, xem[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. matem, reşgirêdan, xem, behî, tazî, posîde
    • Te digot qey piştî kêliyeke din ew ê li vê deştê Ûsiv li ber xwe dirêj bike û stranên şînê biavêje ser. (Dara Hinarê, Yaşar Kemal, Weşanên Nûdem)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

3. xemla giyayî[biguherîne]

rengdêr

Wate[biguherîne]

  1. geş, rengê û rewşa giyayî dema jîndar e

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Binêre rengê "şîn" li jor. Berê di zimanên îranî "şîn" hem maneya "şîn" û hem jî ya "kesk" dida. Bi peştûyî "şîn = 1. şîn 2. kesk".

[biguherîne]

4. navê herfa ش[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. navê herfa ش (Ş, ş) di alfabeya erebî de

Ji[biguherîne]

Ji erebî ji aramî ji fenîkî

5. cih, cî, dêlv[biguherîne]

navdêr,

Binere: şûn