nifir
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: ni·fir
Navdêr
[biguhêre]nifir m
- nifrîn, nifîn, nalet, lanet, dijûn, sixêf, xeber, duakirin ku belayên xirab bi serê kesekî bên
- nefret, recm, recimandin, afaroz, gotin û daxwazên ku ziyan bi kesekê/kesekî ve bibe.
- Nifirek: Wey agir bi canê te keve.
Tewandin
[biguhêre]| Zayenda mê ya binavkirî | ||
|---|---|---|
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | nifir | nifir |
| Îzafe | nifira | nifirên |
| Çemandî | nifirê | nifiran |
| Nîşandera çem. | wê nifirê | wan nifiran |
| Bangkirin | nifirê | nifirino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | nifirek | nifirin |
| Îzafe | nifireke | nifirine |
| Çemandî | nifirekê | nifirinan |
Formên alternatîv
[biguhêre]Hevmane
[biguhêre]Jê
[biguhêre]- nifir kirin (lêker)
- nifirandin
- nifirandî
- nifirî
- nifirîn
- nifirîner
- nifirkirin (navdêr)
Etîmolojî
[biguhêre]Ji zimanên îranî, hevreha farisî نفرن (nifrin), ji ne- + aferîn. Piştî îslamê têkildarî reha erebî نفر (nefere, “kîn, rik, bîz”) hatiye kirin û tevlihev bûye, bide ber soranî نەفرەت (nefret, “nalet, nifir”).
Bide ber
[biguhêre]Werger
[biguhêre]Tercimeyên bi zimanên din
|