bela

 Herwiha binêre: Béla, Běla, bela', belâ, bèla, û bêla

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛˈlɑː/
• Kîtekirin: be·la

Navdêr

bela m

1. bûyerên xirab, tiştên nebaş yên diqewimin
   • 1990, Yaşar Kemal, tercimekirina Şerefnaz, Çîyayê agirî, Weşanxana Çanda Kurdî, →ISBN:

     Xezaba Agirî bi ser te de bê... Bela Agirî bi ser te de bê. Destên xwe ji sînga wan evîndaran bikşîne.

   • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

     Amanca wan tîran em în
     Dama belayê der kemîn
     Her guşe dor madarê çerx

Tewandin

Tewandina bela

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bela	bela
Îzafe	belaya	belayên
Çemandî	belayê	belayan
Nîşandera çem.	wê belayê	wan belayan
Bangkirin	belayê	belayino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	belayek	belayin
Îzafe	belayeke	belayine
Çemandî	belayekê	belayinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: به‌لا
• kurdî-krîlî: бәла

Hevmane

• miqeder
• qeza

Jê

• bela bûn (lêker)
• bela kirin (lêker)
• belabûn (navdêr)
• belabûyî (rengdêr)
• belakirin (navdêr)
• belakirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî بلاء (belai), hevreha aramî bila, akadî belû. Bela ketiye gelek zimanên rojhilata Ewropayê jî: tirkî bela, bulgarî беля (bêlya), sirbî белај / bèlāj, romanî belea.

Werger

• Almanî: Unheil → de nt, Kalamität → de m, Missgeschick → de n, Unfall → de n, ^?Zoff → de m
• Bulgarî: бедствие → bg nt (bedstvie)
• Çekî: kalamita m
• Çînî: 災難 / 灾难 → zh, 灾难 → zh
• Erebî: بلاء,الأكتل, البلوى, الجارف, الجائحة, الحازب, الرزء, الرقطاء, الزول, الصاقرة, مصيبة, كارثة, ^?إحدى بنات طبق, ^?الصل, ^?الصلعاء, ^?الصواكم
• Esperantoyî: katastrofo, plago → eo
• Farisî: بدبختی → fa, بلا → fa, فلاکت → fa, پخش → fa, پراکنده → fa
• Fînî: suuronnettomuus → fi
• Fransî: calamité → fr m
• Holendî: calamiteit → nl m
• Îdoyî: kalamitato → io
• Îngilîzî: trouble → en
• Îtalî: calamità → it m
• Norwecî: kalamitet n
• Romanyayî: flagel → ro, calamitate → ro m, calamități m
• Rusî: катастрофа → ru m (katastrofa), бедствие → ru nt (bedstvije)
• Spanî: calamidad → es m
• Tirkî: bela → tr, avarız → tr, belâ → tr, mavi küf → tr, belâlı → tr
• Viyetnamî: tai hoạ → vi
• Volapûkî: damifät

Hoker

bela

1. Guhartoyeke bila.

Girêdek

bela

1. bela ku, ji ber ku

Anagram

• able, albe, bale, ebal, elba

Esperantoyî

Bilêvkirin

• IPA: /ˈbela/
• Kîtekirin: be‧la

• Deng (Wijchen, Holenda):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Deng (Toulouse, Fransa):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Rengdêr

Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bela	belaj
Akûzatîv	belan	belajn

bela

1. xweş

   Vi estas tre bela.

   Tu pir xweş î.

Dijmane

• malbela

Jê

• belega

Etîmolojî

Ji latînî bellus.

Anagram

• ebla

Îdoyî

Rengdêr

bela

1. spehî, ciwan, bedew, xweşik

Çavkanî

Ev made ji wergerên spehî hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Portugalî

Rengdêr

bela

1. spehî, ciwan, bedew, xweşik

Anagram

• Abel

Çavkanî

Ev made ji wergerên spehî hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Sotoyiya başûr

Lêker

bela

1. kelandin

Çavkanî

Ev made ji wergerên kelandin hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Tirkî

Navdêr

bela

1. asîw, qeda

Anagram

• bale

Zazakî

Navdêr

bela m

1. Rewşa ku jê derketin zor be, zirar bide û kes wî nexwaze.