sixêf

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /sɘˈxeːf/
• Kîtekirin: si‧xêf

Navdêr

sixêf m axlebî pirjimar

1. Gotinên pir xirab yên kesek ji kesekî re yan di derbareyî wî / wê de dibêje.
   • Hemû çêr û sixêfên ku dizanibûn bo wî bi kar anîbûn, ew dabarandibû. — (Mîran Janbar (2012), Qolyeya Cécileê, çapa 1ê, Weşanxaneya Lîs, →ISBN, rûpel 94)
   • Erê her çiqasî ew lêdan, ew şkence, ew birçîhiştin, ew sixêf û dijûnên serbaz û polîsan hîç ji bîra Gurgînî nediçûn jî, lê piştî wan gotin û galgalên Pîrê, wî ew kêmasî ne dianî ser parsuyê xwe û pê zêde nediponijî. — (1993, Zeynelabidîn Zinar, Balafira Jinê, Stockholm: Pencînar Weşanxaneya Çanda Kurdî, →ISBN, rûpel 41)

Tewandin

Tewandina sixêf

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	sixêf	sixêf
Îzafe	sixêfa	sixêfên
Çemandî	sixêfê	sixêfan
Nîşandera çem.	wê sixêfê	wan sixêfan
Bangkirin	sixêfê	sixêfino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	sixêfek	sixêfin
Îzafe	sixêfeke	sixêfine
Çemandî	sixêfekê	sixêfinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: سخێف

Formên alternatîv

• siqêf
• zêf
• zêv

Hevmane

• çêr
• dijûn
• kufrî
• mirqî
• xeber

Jê

• sixêf gotin (lêker)
• sixêf kirin (lêker)
• sixêfbêj
• sixêfbêjî
• sixêfgotin (navdêr)
• sixêfkirin (navdêr)
• sixêfreş
• sixêfreşî

Etîmolojî

Bide ber zêf, ji *zixêf < *zigêf < *gizêf < *gizaf, hevreh yan ji farisî گزاف (/⁠gezaf⁠/). Bide ber soranî گەزاف (gezaf, “fîz, metho”).

Werger

• Almanî: Schimpfwort → de n, Fluch → de m
• Farisî: فحش → fa, ناسزا → fa
• Fînî: kiroilu → fi, kirosana → fi
• Fransî: juron → fr m, gros mot → fr m
• Îngilîzî: swear word → en, dirty word → en, curse → en, curse word → en, cuss → en, expletive → en, blasphemy → en
• Îtalî: parolaccia → it m
• Sirboxirwatî: psovka → sh m
• Sirboxirwatî:

  Kirîlî: псовка mê

  Latînî: psovka m

• Swêdî: svärord → sv n, svordom → sv g
• Telûgûyî: తిట్టు (tiTTu)
• Tirkî: küfür → tr, sövgü → tr, şetim → tr