kufrî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: kuf·rî

Navdêr

kufrî m

1. bêîmanî, bêdînî, bêolî, bawernekirina ji xwedê û dînî

   Ew kesê kufriyan dike, naçê biheştê.

2. çêr, xeber, dijûn, sixêf, zêf
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Di têkil zulmet û nûr tê
  Me kufrî dî di îmanê
  Me kufrî dî di islam bê

Tewandin

Tewandina kufrî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kufrî	kufrî
Îzafe	kufriya	kufriyên
Çemandî	kufriyê	kufriyan
Nîşandera çem.	wê kufriyê	wan kufriyan
Bangkirin	kufriyê	kufriyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kufriyek	kufriyin
Îzafe	kufriyeke	kufriyine
Çemandî	kufriyekê	kufriyinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: كوفری

Formên alternatîv

• kifrî

Jê

• kufrî kirin (lêker)
• kufrîkirin (navdêr)
• kufrîkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?], têkildarî kafir, kufir, kufristan.

Bide ber

• Kifrî

Werger

• Almanî: Fluch → de nêr, Schimpfwort → de nêr
• Erebî: ^?الإلحاد → ar
• Îngilîzî: curse word → en, cuss → en, dirty word → en, expletive → en, swear word → en, blasphemous → en
• Tirkî: küfür → tr, sövgü → tr, sövme → tr