delal
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]Rengdêr
[biguhêre]| Pozîtîv | delal |
|---|---|
| Komparatîv | delaltir |
| Sûperlatîv | herî delal (merkezî) tewrî delal (rojavayî) delaltirîn (soranîzm) |
delal
- berdilî, dilber, hezkirî, ezîz, xweşdivî, xoşewîst, rind
- hêja, rêzdar, birêz, berkeftî
- 1998, tercimekirina Serdar Roşan, Çîrokên Hezar û Şevekê, weşanên Nûdem:
- Mîrê delal, tê gotin ku di demekê de, bazirganekî pirr dewlemend hebû ku li gelek welatan dukanên wî hebû.
- kesê ku pirr jê tê hezkirin.
- Keça min delala malê ye...
- spehî, baş, sîsik, kaw, şepal, şewab, xiring, xweşik, qiçt, neşmîle, qeşeng, rind, rindik, cindî, cindê, keleş, keşxe, xweşkok, zerî, zerzîqî, tirnal, tevnal, lewend, lawe, ciwan
- 1998, tercimekirina Serdar Roşan, Çîrokên Hezar û Şevekê, weşanên Nûdem:
- […] Avakar te bi çek kiribû; min ji dil ji te hez kir; wek jineke bi hemî awayî bakîre, ya pak û delal, yareke bi îffet, jîr û bawerdar; xweşbêj û bi tedbîr, bi kêf û aqil.
Ji wêjeya klasîk
[biguhêre]- ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:
- Borî we bi xencekê Mela kuşt
Ew xunçeleba delal û xennac
Jê
[biguhêre]- delal bûn (lêker)
- delal kirin (lêker)
- delalbûn (navdêr)
- delalî
- delalkirin (navdêr)
Etîmolojî
[biguhêre]Ji erebî دَلَال (dalāl /delal/, “naz, nazdar, cilwe”).
Werger
[biguhêre]spehî, bedew, ciwan
|
Mane
[biguhêre]delal (cureyê rêzimanî?)
Kategorî:
- Kurmancî
- Bilêvkirina IPAyê bi kurmancî
- Deng bi kurmancî
- Dengên kurmancî ji Bidlîsê
- Lema bi kurmancî
- Rengdêr bi kurmancî
- Rûpelên bi 2 madeyan
- Jêgirtin bi kurmancî
- Nimûne bi kurmancî
- Ji wêjeya klasîk (kurmancî)
- Dariştinên nediyar bi kurmancî
- Peyvên kurmancî ji erebî
- Madeyên bi referansa etîmoneke neheyî bi kurmancî
- Rûpelên bi etîmonê
- Madeyên bi etîmonê bi kurmancî
- Madeyên bi metna etîmolojiyê bi kurmancî
- Rûpelên etîmoneke bê ID bi kar tînin
- Kontrola wergerê
- Zazakî
- Gotarên bê kategoriya rêzimanî bi zazakî