şev

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /ʃɛv/
    (pel)
  • Jihevqetandin: şev

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şev şev
Îzafe şeva şevên
Çemandî şevê şevan
Nîşandera çemandî şevê wan şevan
Bangkirin şevê şevino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî şevek şevin
Îzafe şeveke şevine
Çemandî şevekê şevinan
dîmenek şevê

şev

  1. her roj dema ku dinya tarî ye,
    dema navbera avabûna rojê û hilatina wê,
    dema navbera nivistinê şiyarbûnê,
    dema navbera êvarê û spêdê
  2. dema borandina çalakiyên êvarî
    • Me şevek xweş ya Newrozê kir.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: şev ("şev")
  • Soranî: şew ("şev")
  • Kurdiya başûrî: şew ("şev")
  • Lekî: şiw ("şev")
  • Hewramî: şewe ("şev")
  • Zazakî: şewe ("şev")

Ji[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *kwsep-, proto-aryayî *xşep-, hevreha xşep- ya avestayî û farisiya kevn, şep û şeb yên pehlewî, şew ya soranî û zazakî, şewe ya hewramî, شب (şeb) ya farisî, kşāp ya sanskrîtî û ispent ya hîtîtî. Şîv ("xwarina êvarê") û -şem (wek: duşem, sêşem, çarşem]...) yên kurmancî û şam ("êvar") ya zazakî ji heman rehî ne. Akşam ("êvar") ya tirkî jî ji heman rehî ye û ji zimanekî arî hatiye deynkirin.

proto-hindûewropî: *kwsep- ("şev / êvar")

proto-aryayî *xşep- ("şev")
avestayî: xşep- ("şev")
farisiya kevn: xşep- ("şev")
pehlewî: şep, şeb ("şev")
sogdî: xşep ("şev")
farisî: şeb ("şev")
belûçî: şep ("şev")
osetî: axşaw ("şev")...
kurmancî: şev ("şev")
soranî: şew ("şev")
zazakî: şew ("şev")
hewramî: şewe ("şev")
sanskrîtî: kşap- ("şev")
hîtîtî: ispent- ("şev") ...
Çavkanî: Horn p.171, MacKenzie P.135, Etymonline | Pokorny: 649

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

[biguherîne]

Kurmanciya klasîk[biguherîne]

  • (Mela Hisênê Bateyî) شڤ (şev)

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

şev

  1. sernişûv, nişûv, şevil, kaş
  2. mizwac