êş

Ji Wîkîferheng
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

1. êşîn yan êşandin[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]
  1. jan, azar, ezyet, ezab, şkence, tazîb, nexweşî, kul, derd, elem, nesaxî

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

Hevreha ext (pîs, kirêt, nexweş) ya pehlewî û -extî (bijan) ya avestayî, ऋक्ष (ṛ́kṣa: bijan) ya sanskrîtî, hemû ji proto-hindûewropî. Wek ախտ (ext: êş, nesaxî) ketiye ermenî jî.

[biguherîne]
Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ah-i eyyamên wisalê weko xweş borîn û çûn
Ew şeraba 'êş û noşê ma li pêşber min serab
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. ji "aş"[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]
  1. formek tewandî ya peyva e:
    Ez çûm êş. (Ez çûm aşî.)