tazîb

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /tɑːˈziːb/
• Kîtekirin: ta‧zîb

Navdêr

tazîb m

1. şkence, lêdan, êşandin, azar, ezyet
   (bi taybetî êşandina kesek girtî yan bêçare)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. ezyet, êş, nexweşî, ezab, kul, derd^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina tazîb

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	tazîb	tazîb
Îzafe	tazîba	tazîbên
Çemandî	tazîbê	tazîban
Nîşandera çem.	wê tazîbê	wan tazîban
Bangkirin	tazîbê	tazîbino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	tazîbek	tazîbin
Îzafe	tazîbeke	tazîbine
Çemandî	tazîbekê	tazîbinan

Formên alternatîv

• ta'zîb
• te'zîb
• tezîb

Hevmane

• şkence

Jê

• tazîb dan
• tazîb kirin
• tazîbdan
• tazîbdayî
• tazîbder
• tazîbderî
• tazîbî
• tazîbkar
• tazîbkarî
• tazîbker
• tazîbkerî
• tazîbkirin
• tazîbkirî

Etîmolojî

Ji erebî تَعْذِيب (te'zîb).

Werger

• Îngilîzî: distress → en, soreness → en
• Tirkî: işkence → tr

Anagram

• Bazît, zabît, îzbat