evd

 Herwiha binêre: 'evd

Kurmancî

Bilêvkirin

• 'evd
• IPA^(kilîd): /ˈʕɛvd/

• Deng (Wan):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: evd

Navdêr

evd m yan n li gorî maneyê

1. Kesê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite.

   Hevmane: benî, kole

2. Kesê ku maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide.
3. Kesê binemrî Xwedê yan xwedayan.

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: عه‌ڤد

Formên alternatîv

• 'abd
• 'ebd
• 'evd
• ebd

Dijmane

• azad
• serbest

Jê

• Evdal
• evdbûn (navdêr)
• Evdile
• evdî
• evdîtî
• kirin evd (lêker)

Etîmolojî

Ji erebî عبد ('ebd), hevreha aramî ܥܒܕܐ / עבדא ('ebda), erebiya başûrî ya kevirî 𐩲𐩨𐩵 ('bd), îbranî עבד (êved). Ji heman rehî: abid, abide, ibadet, ibadetullah, me'bûd, me'bed, ubûdiyet...

Bide ber

• rizgar, serbest, serbixwe, xweser, berdayî
• xulam, noker, bindest, benî, girtî, dîl, zindanî

Werger

• Almanî: Diener → de nêr
• Farisî: عبد → fa, بنده → fa, غلام بنده → fa
• Îngilîzî: slave → en
• Tirkî: kul → tr

Anagram

• dev