evd

Kurmancî

Bilêvkirin

• 'evd
• IPA^(kilîd): /ˈɛvd/
• Deng (Wan)^ⓘ
• Kîtekirin: evd

Navdêr

evd m yan n li gorî maneyê

1. benî, kole,
   kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. kesa/ê ku maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. kesa/ê binemrî Xwedê yan xwedayan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: عه‌ڤد

Herwiha

• 'abd
• 'ebd
• 'evd
• ebd

Dijmane

• azad
• serbest

Bide ber

• rizgar, serbest, serbixwe, xweser, berdayî
• xulam, noker, bindest, benî, girtî, dîl, zindanî

Jê

• Evdal
• (navdêr) evdbûn
• Evdile
• evdî
• evdîtî
• (lêker) kirin evd

Etîmolojî

Ji erebî عبد ('ebd), hevreha aramî ܥܒܕܐ / עבדא ('ebda), erebiya başûrî ya kevirî 𐩲𐩨𐩵 ('bd), îbrî עבד (êved). Ji heman rehî: abid, abide, ibadet, ibadetullah, me'bûd, me'bed, ubûdiyet...

Werger

• Almanî: Diener → de nêr
• Farisî: عبد → fa, بنده → fa, غلام بنده → fa
• Îngilîzî: slave → en
• Tirkî: kul → tr