beyan

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

1. berçav; daxuyanî[biguherîne]

Wate[biguherîne]

rengdêr

  1. xuya, diyar, eşkere, berçav

navdêr,

  1. beyanname, daxuyanî, xuyanî, îlan, ragihandin, peyam, mesaj, belavok, namilke
  2. beyanî, spêde, sibe, sihar, serê sibê, destpêka rojê, dema tav derdikeve
Bide ber[biguherîne]
Bikaranîn[biguherîne]
Ji[biguherîne]

ji erebî بيان (beyan) ji rehê بين (b-y-n-: diyar bûn, aşkere bûn, xuya bûn, ron bûn, zelal bûn). Ji eynî rehî: beyn, mabeyn, beynelmilel, mubîn, beyanî...

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ger xeberdar î ji sirra »kuntu kenzen« guh bidêr
Da bi sed torê beyan kit me'neyê »lewlaki« rûh
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

2. giya yan pelên daran zer bûn[biguherîne]

lêker
navdêr,

Binêre: beyîn

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

beyan

  1. daxûyanî
  2. daxuyan, beyan, eyan