îlan

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: î·lan

Navdêr

Îlanek li ser dîwarekî

îlan m

1. belavok, daxwiyanî, peyam, beyan, mesaj, beyanname, reklam
   • Wê bala xwe dida îlanên kar ku ewê çawa hinek pere ji bo mala xwe pêde bike û bidebirîne. — (tabularasa 2: ji wêjeya cîhanê, http://books.google.com.tr/books?id=0xPUDwAAQBAJ&pg=PA23&dq=%22%C3%AElan%C3%AAn%22&hl=&cd=2&source=gbs_api [arşîv], 2012, Flîtto Weşan, r. 23)
   • Eywana bi sûretên dîwarî, bi îlanên mezin bixwe ya bilêtfiroşan bû. — (1994, Fawaz Husên, Siwarên êşê^[1], Wesanen Welat)

Herwiha

• î'lan

Jê

• (lêker) îlan bûn
• (lêker) îlan dan
• (lêker) îlan kirin
• (navdêr) îlanbûn
• (rengdêr) îlanbûyî
• (navdêr) îlandan
• îlander
• îlanderî
• îlankar
• îlankarî
• îlanker
• îlankerî
• (navdêr) îlankirin
• (rengdêr) îlankirî

Etîmolojî

Ji erebî اعلان (i'lan) ji علن ('elene, “diyar bûn, eşkere bûn”) ku serekaniya elind ya kurdî ye jî.

Werger

• Almanî: Kundgebung → de mê, Benachrichtigung → de mê, ^?Bekanntgabe → de
• Erebî: ^?اعلن → ar
• Farisî: آگهی → fa, بیان → fa, اطلاع رسانی → fa, اعلام → fa
• Îngilîzî: announcement → en, annunciation → en, enunciation → en, proclamation → en, pronouncement → en
• Tirkî: beyan → tr, beyanat → tr, beyanname → tr, duyuru → tr, ilân → tr, car → tr

Rengdêr

îlan

1. belav, diyar, xwiya, berçav, eşkere, beyan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Navdêr 2

îlan m

"Îlanek"

1. (Tirkmancî) mar (heywanê pêveder / zîldar)
   • Ew çi dêm e, şahebax e, gulşena darulqerar
     Sed hezaran nal û awazên bilbil di çarkenar
     Helqe pê da best û hatin 'eqreb û îlan û mar
     Nêrgiza şehla şepalî, asimîna murx î zar
     Lebxemûşê meyfiroşê dêmpeyala kê yî tu? — (Mela Hisênê Bateyî, 1417 - 1491)

Herwiha

• yilan

Bikaranîn

• Tenê di klasîkan de yan jî di tirkmancî de

Etîmolojî

Ji tirkî yılan, hevreha gagawzî yılan, tirkmenistanî ýylan, oyxurî يىلان (yilan), ozbekî ilon, teterî елан (yilan), başkîrî йылан (yïlan), azerî ilan, kumikî йылан (yılan), tuvanî чылан (çylan), altayiya başûrî јылан (cılan), kirgîzî жылан (cılan), xakasî чылан (çılan), qazaxî жылан (jılan), qereçayî-balkarî жылан (cılan), джылан (cılan), çuvaşî ҫӗлен (śĕlen)... Bo ketina Y ji destpêka peyvên ji tirkî wergirtî, binêre: aprax, ol û egîd.

Werger

mar — binêre mar