beyîn

 Herwiha binêre: beyin û beýin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛˈjiːn/
• Kîtekirin: be·yîn

Lêker

beyîn negerguhêz (lêkera xwerû)

1. (giya yan çilû) zer bûn,
   xemla xwe ya kesk kirin zer

Tewandin

• (lêker) -bey-

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: به‌یین

Formên alternatîv

• behîn
• beyan (2)
• beyhan
• beyhîn
• beyihan
• beyihîn

Jê

• beyî
• beyok
• beyokî

Têkildar

• beyandin

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bide ber

• beyn

Werger

• Erebî: اصفر
• Îngilîzî: fade → en
• Tirkî: ^?atlamak → tr, ^?sararma → tr

Navdêr

beyîn m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

Tewandin

Tewandina beyîn

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	beyîn	beyîn
Îzafe	beyîna	beyînên
Çemandî	beyînê	beyînan
Nîşandera çem.	wê beyînê	wan beyînan
Bangkirin	beyînê	beyînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	beyînek	beyînin
Îzafe	beyîneke	beyînine
Çemandî	beyînekê	beyîninan

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.