hilûk

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Hilûk bi darê ve.

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. Încas, hêrûg, alûçe, şilor[1][2]
    mêweyek anku fêkiyek yekberik û hilû (ne girr) e
    (bi gelemperî rengêmor yan sorê tarî ye).
  2. Darhilûk, darîncas, dara ku vê mêweyê dide.

Hevwate[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Navê zanistî[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji zimanên îranî, hevreha din ya kurmancî hêrûk, soranî هه‌لووژه (helûje), هه‌ڵووچه (hełûçe), kirmanşanî alûçe, farisî آلو (alû), آلوچه (alûçe), pehlewî alûg, ji zimanên îranî, herwiha hevreha sanskrîtî आलू (alû), latînî allium (pîvaz, sîr)... hemû ji proto-hindûewropî *h₂eHlu- (reh, kixs). ալոճ (aloç) ya ermenî û herwiha alıç û erik yên tirkî ji zimanên îranî hatine wergirtin.

Bi zaravayên kurdî[biguherîne]

  • Kurmancî: hilûk
    Reşwanî:
    hilûk (hilûk, hiluk, hulik)
    Formên devokî:
    qerewêrik (qerewêrik, qeriwêrik)

Werger[biguherîne]

Çavkanî[biguherîne]